CEPHALLONIA, GRIEKENLAND, 1940
Hoe lang bent u al doof aan dit oor?
Zolang als ik me kan herinneren.
Hou je mond! Wees stil terwijl de dokter je onderzoekt.
Ik heb een vishaakje nodig voor zeebarbelen...
met een lange schacht en een hamer.
Een vishaakje? Een hamer?
Hier is het vishaakje en een hamer.
Goed! Niet bewegen.
Een erwt.
Hij heeft de vorm van een vlinder, vind je niet?
Hij moet 'm als kind in zijn oor hebben gestopt.
Mijn god. Wat luid. Ik bedoel, alles klinkt luid.
-Mijn eigen stem is luid. -Je doofheid is genezen.
-Een bijzonder geslaagde operatie. -Ben ik geopereerd?
Ik ken niemand anders die is geopereerd.
Ik voel me alsof mijn hele hoofd is schoongespoeld, helder en fris.
Zeg eens wat normaals nu de dokter zo aardig is geweest om je te genezen.
Al die jaren dacht je doof te zijn.
Maar vanaf nu heb je geen excuus meer als ik je vraag om niet te vergeten...
iets mee te nemen op weg naar huis...
of het vuur op te stoken voor we naar de kerk gaan.
Misschien zul je me nu horen...
als ik tegen je zeg: "Repareer de stoel, Stamatis.
"Repareer het lekkende dak, Stamatis."
En nu hoef ik niet meer zo luid te spreken.
Antonio, herinner je je ons eiland?
Het verandert niet.
Op de feestdag van Sint-Gerasimos...
brengen we de zieken nog steeds naar de heilige plaats...
en bidden we voor 'n einde aan hun lijden.
Toen Pelagia nog een kind was...
beloofde ik haar de geschiedenis van Cephallonia op te schrijven.
Op de een of andere manier ben ik er nog steeds niet aan toegekomen.
Ik wilde dat ze zou begrijpen hoe een vredig land...
kon worden verwoest door aardbevingen en oorlog.
Ik wilde datze zou begrijpen waarom de goden ons soms zegenen...
en waarom ze soms boos worden en ons door elkaar schudden...
en onze levens vullen met pijn.
Ik wilde dat ze de les van de natuur zou leren:
Dat we niet moeten vragen waarom we gewond zijn...
maar slechts of we de wond kunnen helen.
Een puur psychologisch verschijnsel.
Hoe verklaar je 't wonder?
Kan Lenin de gekken genezen? Kan Stalin de gekwelden helen?
Het is duidelijk. Het is een truc om de mensen verslaafd te houden aan religie.
Je hoeft niet te schreeuwen. Ik ben niet doof.
Ik wil het kanon nog een keer zien.
Ja!
Ik heb straatstenen nodig, zoveel als je er maar kunt vinden.
Ik ben zo terug.
Kinderen, bedek jullie oren!
O, mijn god!
Dat doet pijn!
Gaat hij dood?
Uiteindelijk, op een dag, net als wij allemaal.
Draai je om.
Goede, sterke gluteus.
Vertel ons eens wat over de gluteus.
Kom eens hier. Kijk eens goed.
Roep je vrienden. Iedereen is welkom.
Gluteus.
Maximus, medius, minimus.
De maximus is de buitenste laag van het ilium...
tussen de anterior- en de interiorlijnen van de gluteus.
Mandras!
-Dokter? -Hij mankeert niets.
Ze vertelden me dat je was neergeschoten. Ik dacht dat ik doodging.
Ik snap niet waarom je niet uit de problemen kunt blijven.
Wees blij dat je geen zoon hebt.
Jongens worden nooit volwassen! Kijk me eens aan.
Ik word veel te vroeg oud.
Het is te heet.
De vissen verstoppen zich tussen de rotsen...
of zoeken verkoeling op de bodem van de zee.
Zet me neer!
Er is gemeld dat 't Griekse oorlogsschip...
de Eli, is getorpedeerd door een ltaliaanse onderzeeboot...
ondanks het feit dat Griekenland nog niet in oorlog is.
Minister Metaxas heeft geprotesteerd...
bij Mussolini's regering, die ontkende de aanslag te hebben gepleegd.
Er wordt nog steeds gevochten...
tussen Griekse en ltaliaanse soldaten aan de Grieks-Albanese grens.
De ltaliaanse ambassadeur ontkende vanmorgen in Athene geruchten...
Wat zeggen ze?
De ltalianen zijn in Albanië, dicht bij de grens.
-Ze zijn blijkbaar aan het vechten. -Hoor je dat!
Ze zeggen dat ze de oorlog niet willen verklaren.
-Zie je wel. Wat zei ik je? -Ze willen ons verrassen.
Ze willen ons midden in de nacht besluipen!
-Jij vuile leugenaar! -Je vader was een geit!
Hou je kop!
Als jullie twee niet ophouden elkaar te beledigen, ga ik thuis koffiedrinken!
Mandras wil met me trouwen.
Ik zei dat hij dat aan jou moest vragen.
-Ik wil niet met 'm trouwen. -Je mag 'm niet.
Jullie zijn allebei nog te jong.
Iedereen trouwt te jong.
Ik heb vaak gedacht dat je alleen gelukkig kunt trouwen met een buitenlander.
Een tandarts uit Noorwegen.
Of zoiets.
Mandras is niet tegen je opgewassen.
Hij zal beter dan zijn vrouw willen zijn.
Hij is uiteindelijk een man.
Ik zal je nu vertellen wat ik tegen hem ga zeggen.
Ik geef je geen bruidsschat mee.
-Wie trouwt er nou zonder bruidsschat? -Je hoort uit liefde te trouwen.
Ik hou van Mandras!
Wat moet ik dan doen?
Naar het huis van Mandras z'n moeder gaan met alleen een tas kleren?
En mijn geit. Ik zal me doodschamen.
Iedereen in Cephallonia zal me uitlachen.
Je kunt je voorstellen wat de mensen zullen zeggen.
Ik weet niet of je die schande wel aankunt.
Er komt oorlog. Er gebeuren vreselijke dingen in oorlogen.
Gebruik dit om jezelf te verdedigen.
En gebruik het zonodig tegen jezelf.
Je huwelijk zal moeten wachten.
Ik kijk om me heen. Ik zie vissers. Ik zie boeren.
Ik zie sterke, gezonde mannen die in vrijheid zijn geboren!
Maar vandaag is jullie vrijheid in gevaar.
Het italiaanse leger raast door Albanië...
en hun troepen zijn op weg naar Griekenland!
Als je om je land geeft, moet je vechten om het te verdedigen!
Sluit je aan bij de oorlog in Albanië! Vecht voor jullie moeders...
jullie geliefden, jullie vrouwen, jullie kinderen!
Vecht voor vrijheid...
zodat alle Grieken waardig en respectvol kunnen leven!
Als ik terugkom uit de oorlog, zullen we trouwen.
En ik zal een huis voor Pelagia bouwen...
op het land dat mijn vader toebehoorde.
Ik weet dat we verschillend zijn.
Ik weet niets van de wereld.
Waar ben ik geweest? Wat kan ik weten?
Ik weet niet hoe ik mijn gevoel moet verwoorden.
Ik weet niet hoe ik je moet zeggen wat ik hier heb.
Maar ik denk...
ik weet...
dat ik van je hou.
Morgen vertrek ik naar het front.
Pelagia...
dans met me.
Ik zal schrijven. Ik beloof 't je.
Beloof me dat je mij zult schrijven.
"Mijn liefste: Je hebt nog niet geschreven sinds die dag dat ik je wegbracht.
"En ik ben zo bang dat ik geen brieven van je krijg...
"omdat je gewond bent of gevangen bent genomen.
"En ik heb nachtmerries dat je dood bent.
"De zomer is voorbij, de winter begonnen en ik schrijf je mijn honderdste brief.
"De gewonden die terug zijn, vertellen over vreselijke omstandigheden...
"de ijzige kou, geen eten.
"Maar ze vertellen niets over jou.
"Elke dag wacht ik op de post uit Argostoli...
"en elke dag is er niets.
"Ik heb 't gevoel dat ik gek word van angst en zorgen.
"Ik probeer de hoop niet te verliezen...
"maar ik verlang ernaar iets te voelen, al is het maar pijn."
We hebben gewonnen!
Het is afgelopen!
We hebben ze verslagen in Albanië! Kijk!
8000 van ons tegen 14.000 ltalianen en we joegen ze weg!
Wat?
Hitler zal z'n schoothondje nooit laten beledigen.
Hij zal Mussolini te hulp komen.
"Ik heb deze brief al vaak geschreven.
"En ik heb 'm al vaak weggegooid.
"Ik weet niet hoe ik mijn gevoelens moet omschrijven.
"Het lijkt wel of ik al 100 jaar wacht om wat van je te horen.
"Of ik al 100 jaar wacht op je terugkomst."
Dit is hopeloos.
Het is helemaal fout!
Als reactie op de Griekse overwinning op de italianen sloeg Hitler terug...
en is het Duitse leger doorgestoten naar de Griekse hoofdstad Athene.
Een aantal Griekse schepen werden vernietigd bij 'n bombardement op Piraeus.
Op 27 april heeft de Atheense militaire commissaris, generaal Carvacos...
de sleutels van de oude stad overgedragen aan z'n Duitse tegenstander...
luitenant-kolonel von Sefen...
en er werden voorbereidingen getroffen voor de verdeling van 't gebied.
Hitler behoudt de macht over Noord-Griekenland...
inclusief Thessaloniki en het zuidelijke eiland van Kreta.
De rest van Griekenland valt onder Hitlers bondgenoot, Mussolini...
maar de Duitsers behouden de uiteindelijke macht.
Links, rechts...
Bella bambina op twee uur!
Attentie! Kijken!
Doorlopen.
STADHUIS - Rot op
Kapitein Corelli.
"Rot op."
Zeg de burgemeester dat als we de overgave...
van 't bestuur niet in vijf minuten ontvangen...
we onze troepen zullen halen en 't gebouw zullen bestormen.
De burgermeester zegt dat als je niet begrijpt wat "rot op" betekent...
je binnen moet komen voor meer uitleg.
"We weigeren ons over te geven...
"aan een land dat we hebben verslagen in Albanië.
"En we behouden het recht...
"om ons over te geven aan een Duitse officier...
"met een hoge rang, dus rot op."
Wie is dit? Wie bent u?
Kapitein Weber, verbindingsofficier van de Grenadiers in Lixouri.
We vinden kapitein nou niet bepaald een hoge rang.
Er zijn maar 200 Duitsers op het eiland...
en kapitein Weber is de officier met de hoogste rang.
Onze beslissing is...
dat de overgave aan kapitein Webers hond...
toepasselijker is dan de overgave aan een italiaan.
Carlo Guercio meldt zich.
-Carlo, waar heb je gediend? -Albanië.
Albanië?
Geen van ons heeft nog gevochten.
Ik was bij de Giulia-Divisie.
Dan heb je genoeg gevochten voor ons allemaal.
Carlo, kun je zingen?
Zing eens voor ons.
Het maakt niet uit.
Iedereen in onze eenheid is lid van de operavereniging.
Dit zijn de regels van het lidmaatschap.
Eén: Allen die de militaire kledij van de muzikanten dragen...
zijn verplicht een instrument te spelen.
Lepels, de helm, kam, papier enzovoorts.
Twee: Wie durft te beweren dat Donizetti beter is dan Verdi...
zal Funiculi-Funicula moeten zingen...
en andere liederen over de spoorwegen.
Drie...
Dit is een schandaal! Onmogelijk.
Geen denken aan!
Meneer, het spijt me u te moeten mededelen...
dat ik 'n officier bij u in huis moet plaatsen.
Ik ben een dokter. Dit is mijn praktijk!
-Ik heb geen ruimte voor gasten! -Dit zijn mijn orders!
Het kan me niets schelen! lk erken uw autoriteit niet.
Wacht even.
Wat is er mis met uw voeten?
Ik heb afschuwelijke likdoorns. Mijn laarzen doen me pijn.
U bent kwartiermeester. U heeft toegang tot de medische voorraden.
Om uw likdoorns te behandelen heb ik nodig: morfine, injectienaalden...
zwavelzalf, lachgas, neosalvarsan...
jodium, mesjes, verband, pleisters.
Misschien kan uw officier de voorraden meenemen wanneer hij komt.
Mijn vader is er niet.
Hij komt vanavond thuis.
Je weet niet eens wie ik ben.
Ik ben helemaal vanaf de heuvels komen lopen.
Zonder laarzen.
Ik schreef je elke dag. Honderd brieven...
en geen enkel antwoord.
Ik heb nooit geleerd...
om te lezen of te schrijven.
Mijn god, wat een stank. Hij stinkt nog erger dan een varken.
Zie je, Pelagia...
wat er met die mannen gebeurt als er geen vrouwen in de buurt zijn?
Het maakt niet uit dat hij heeft gevochten.
Als wij zijn vlooien en luizen krijgen, vermoord ik hem persoonlijk.
Ammoniak, sassafrasolie, zink tegen de schurft.
Je bent een vrouw en je weet zoveel.
Zo zie je tenminste wat je krijgt.
Niet veel soeps, toch?
Je wordt verliefd op de persoon, niet het lichaam.
Liefde begint met de ogen en eindigt met de ogen. Neem dat van me aan.
We versloegen de ltalianen. Ze gingen op de vlucht.
Maar we konden de Duitsers niet aan.
Als ik kon koken...
zou ik van baan met je wisselen.
Misschien ga ik wel met pensioen.
Bella bambina.
Het spijt me.
Ik wil je niet verlegen maken.
Ik ben kapitein Antonio Corelli.
En die man is een van onze helden.
Hij heeft 100 medailles voor 't redden van levens en geen voor 't doden.
Een heldhaftige ltaliaan bestaat niet.
Je spreekt als een Griekse patriot.
Kapitein Corelli, ik wil u spreken. Nu.
Ik eis een verklaring.
Waarom heeft u 't monument toegetakeld?
-Welk monument? -U heeft de tekst in 't Latijn vertaald.
Denkt u de geschiedenis zo makkelijk te kunnen wegvagen?
Is dit hoe u de oorlog weegt, door het verwijderen van letters?
-Ik moet protesteren. -Geen protest! U heeft geen excuus!
Ik wilde net protesteren, omdat ik er niet verantwoordelijk voor ben.
Walgelijk.
Kunt u me vertellen waar ik moet slapen?
In mijn dochters kamer.
-Maar waar slaapt uw dochter dan? -Het gaat u niets aan waar ik slaap.
Vannacht slaap ik in de tuin. Morgen zal ik om andere accommodatie vragen.
Ik heb 't geregeld met uw kwartiermeester.
U blijft hier, of u wilt of niet.
Maar het bed van uw dochter, ik vind het niet...
Het is niet mijn probleem wat u vindt.
Ik ben de agressor niet, begrijpt u?
-Dit is erg lekker. -Dit is Cephallonische vleespastei.
Behalve dat er dankzij uw mensen geen vlees in zit.
Ik kan wat eten meenemen, wat wijn, wat italiaans brood.
We willen geen eten van de vijand.
Misschien wat italiaans brood.
Ik ga wandelen.
De avondklok gaat in over een uur.
Ik ben hier geboren. Dit is mijn eiland.
Moet u hem niet arresteren?
Hij daagt u uit, hij negeert de avondklok.
Je hebt helemaal gelijk. Pak het geweer, vlug.
Laat iemand hem neerschieten!
Capitano Antonio Corelli.
Probeer jij het nu eens. Capitano Antonio Corelli.
Lemoni.
Wat?
Capitano.
-Capitano. -Si. Antonio.
-Lemoni. Ga naar huis. -Corelli.
Ga maar. Je kunt straks terugkomen.
Signorina.
In tijden van oorlog moeten we het beste maken...
van 't beetje onschuldig plezier dat er nog is.
"Ik ben aan een vest voor je begonnen.
"Adelaars en bloemen, opgeborduurd met gouddraad.
"Maar ik krijg ze maar niet gelijk.
"Eén bloem is veel groter.
"Eén adelaar zit op een andere plaats dan de andere.
"En als ik ze probeer te veranderen, wordt het nog erger.
"Het lukt me gewoon niet."
Je kunt 'm vermoorden, weet je?
Hij is de vijand.
Je kunt 'm vergiftigen. Niemand zou er ooit achter komen.
Dimitris en Spiros hebben zich bij de partizanen gevoegd.
Ze zijn met de boot naar Patras...
en dan verder wie weet waarheen.
-Ik zou met ze mee moeten gaan. -Je gaat niet tot je sterk genoeg bent.
Lees de laatste.
De laatste brief die je schreef voor ik thuiskwam.
"Mijn liefste:
"Ik heb zo lang niets van je gehoord...
"en ik voel me wanhopig en hopeloos.
"Mijn hersenen branden van zorgen.
"Gisteren schreef ik je een lange brief waarin ik alles goed heb verwoord.
-"En geloof me..." -Luister.
Ik kan hier niet blijven.
Signorina.
-Je bent dronken. -Ik geef 't toe.
We hebben gedronken, gezongen en ons gewoon misdragen.
Ik dacht dat je een soldaat was.
Kapitein Antonio Corelli, 33e Regiment, Artillerie...
meldt zich!
Is alles een grap voor jou?
Nee. Niet alles.
Kapitein Corelli...
ik denk dat dit een goed moment is om u de mandoline te horen spelen.
Wat doet u in godsnaam?
-Ik wilde net beginnen. -Dat werd wel tijd.
De eerste vijfenveertigeneenhalve maten zijn voor 't orkest.
Allegro, moderato, grazioso.
Je moet je het orkest indenken.
Ik kan dat getik niet nog een keer verdragen.
Speel gewoon je eigen stem.
Als ik dat doe, raak ik in de war...
over wanneer ik moet beginnen en dat...
zou in een concertzaal een ramp zijn.
Het spijt me dat ik het concert verstoor.
Het spijt me voor jullie allemaal.
Voor de mensen in de zaal en de mensen op het balkon...
en Uwe Majesteiten in de koninklijke loge...
gehuld in uw juwelen en bontjassen.
Maar ik kan me echt 't orkest niet indenken.
Ik ga naar bed.
Slaapt de kapitein hier?
Ik kwam je opzoeken.
Ik ga weg, Pelagia.
Morgenvroeg neem ik de boot naar Astakos.
-Het is niet veilig. -Ik ben een visser.
Ik ken die wateren als geen ander.
Ik wil niet dat je weggaat.
Als ik sterf, is het niet voor niets.
En als ik blijf leven...
kan ik de rest van mijn leven vol trots rondlopen.
En iedereen zal zeggen: "Dat is Mandras, die in de oorlog voor zijn land vocht."
Je vest is af.
Je kunt het nu meenemen als je wilt.
De beide kanten zijn niet gelijk.
De ltaliaanse kapitein.
Pindus-ravijn, Albanië.
14.000 van jullie tegen 8000 van ons.
Jullie konden ons de zee indrijven.
Zonder de Duitsers hadden we dat ook gedaan.
De mannen in mijn eenheid zijn mijn vrienden...
de mensen waarmee ik ben opgegroeid, mensen uit mijn stad.
Wat vindt u van ons eiland, kapitein?
-Ik vind uw eiland mooi. -En wat vindt u van onze meisjes?
Wat vindt u van mijn Pelagia?
Tot ziens, Pelagia.
Mijn mooie Pelagia.
-Heil Hitler. -Heil Puccini.
Ik zag je feestje. Ik wilde mezelf voorstellen.
Je bedoelt dat je naakte vrouwen zag en dat je 't van dichtbij wilde zien.
-We hebben elkaar eerder ontmoet. -De overgave van het stadhuis.
Je bent veel beter in 't geven van feestjes dan in het onderhandelen.
Ach, we zijn ltalianen, goed in zingen, eten en vrijen.
-Hoe heet je? -Antonio Corelli. Grazie.
Jullie Duitsers hebben altijd de beste tabak.
-Met hoeveel man zijn jullie hier? -Ongeveer 1200 onder kolonel Barge.
Om op ons te letten.
Voelt het niet goed om je bondgenoten hier te hebben.
Ik dacht dat alle Nazi's blond waren.
Ik kom uit Tirol. Ik ben in de Oostenrijkse bergen opgegroeid.
Mijn hele familie...
heeft donker haar, voor zover we ons kunnen herinneren.
Net als Adolf Hitler?
Je bent vergeten je rang te noemen.
Ik ben twee hele noten. Massimiliano is een hele noot.
Hij is een halve noot. Die jongens zijn een vierde en een achtste noot.
Piero is een zestiende noot en Carlo is de rust...
de pauze tussen de noten.
In de operavereniging hebben we ons eigen rangensysteem...
maar daarbuiten ben ik kapitein van het 33e Artillerie Regiment.
-Kun je zingen? -Nee, niet echt.
Misschien alleen in bad.
Neem wat te drinken. Wees blij!
Maar onthoud wel dat als je ooit genegenheid voor Wagner toont...
je wordt doodgeschoten zonder een rechtszaak of beroep.
Vanaf het begin.
Kom op.
Buona sera, signorina.
Ga je me neerschieten?
Hij was niet eens geladen.
Ik heb nog nooit 'n revolver op iemand gericht.
Nog nooit in mijn leven.
Het moet moeilijk voor jullie zijn ons hier te verdragen.
Het moet voor jou erg moeilijk zijn om met jezelf te moeten leven.
Je ligt in de zon en zwemt in de zee...
en flirt met je prostituees.
En er zijn mensen die ik ken, mensen met wie ik ben opgegroeid...
die vechten voor hun leven en sterven voor iets waar ze in geloven.
En jij zingt alleen maar!
Wat valt er te zingen?
We zitten midden in een oorlog, niet in een opera.
En je vindt jezelf zo ontwikkeld met je pasta...
en je brood en je hoogdravende opera.
Waarom hou je je vakantie niet op 't eiland van iemand anders?
Wat valt er te zingen?
Je kan zingen als er baby's worden gedoopt...
als je een huwelijk viert.
Mannen zingen tijdens het werk.
Soldaten zingen als ze zich naar het slagveld begeven.
En er wordt gezongen als er iemand sterft.
Ik heb altijd in het leven iets gevonden om over te zingen.
En daarvoor kan ik me niet verontschuldigen.
Voor het feit dat ik u pijn heb gedaan, kan ik me niet genoeg verontschuldigen.
Tot nu toe had ik er geen idee van...
hoe erg ik jullie beledigde.
-Wat zijn dat? -Mijn spullen.
Dat zie ik. Waarom?
Ik ga in het kamp bij mijn mannen wonen.
-Dat lijkt me het beste. -Maar u moet 't begrijpen.
Ik heb met uw kwartiermeester gesproken.
We hebben een overeenkomst.
Ik zou hem niet graag teleurstellen.
Daarom denk ik dat u moet blijven.
Ik denk niet dat uw dochter het daarmee eens is.
Zij snapt het belang van een afspraak.
Ik zal met de kwartiermeester spreken en ervoor zorgen dat u uw voorraden krijgt.
Het was me een genoegen u te ontmoeten.
Sorry voor de omstandigheden.
"Burgers van Cephallonia, in deze onaangename en moeilijke tijden...
"laten we de wereld zien hoe twee oude culturen...
"samen kunnen leven en aardig tegen elkaar kunnen zijn.
"Ik nodig u uit voor een ontspannen avond...
"terwijl wij u allen een vriendschappelijke hand toereiken."
Ik ben zo terug.
Mijn vriend vindt je erg mooi.
Waarom zegt hij me dat zelf niet?
Hij is te verlegen.
Hij wil weten ofje met hem wilt dansen.
Nee, dat kan ik niet. Niet met een Duitser.
Maar bedank hem maar voor me.
Zeg maar dat ik niet onaardig wil doen.
Kunnen we nu dansen?
Het is Turks.
Uit de oorlog.
-We moeten hem opblazen. -De explosieven zijn vast al vergaan.
Hij drijft al twintig jaar.
We kunnen er 'n leuke show van maken.
We gaan de bom opblazen!
Het wordt een geweldige explosie!
En als het moment daar is, mag er niemand op het strand komen.
Jullie moeten daar vandaan toekijken.
Je bent een van de domste mensen die ik ken.
Om je uit te sloven, vermoord je ons bijna.
Ik zie je lippen bewegen, maar ik hoor je niet praten.
Dat moet met een dag of twee wel over zijn.
Je vader zegt dat het met een dag of twee wel over is.
Is dat zo? ls dat wat de belangrijke dokter zegt?
Wat zeg je?
Zeg je hoe mooi 't leven is sinds de ltalianen er zijn?
Mijn hele leven heb ik gewacht.
Ik weet niet hoe ik kon overleven voor jouw komst.
Zeg je hoe erg je mijn afwezigheid hebt gemist?
Ik mis je zo dat ik 's nachts niet kan slapen.
Die avond laatst, toen je danste...
de manier waarop je bewoog...
het draaien van je hoofd...
ik dacht dat ik je eeuwig kon bewonderen.
Je denkt dat je hier kunt komen...
en mijn hele wereld op zijn kop kunt zetten?
Jodium.
Verband. Zwachtels.
Meer heb ik niet. Ik heb geen morfine voor je.
En we hebben al onze kinine nodig.
12.000 van onze mannen op het vaste land hebben malaria.
De voorraden komen niet door.
Niemand weet waarom. Niemand weet wat er gebeurt.
En ik ga eten.
Toen ik Pelagia's moeder ontmoette...
was ze aan een ander beloofd.
Hij vermoordde me bijna.
Ik moest weg van 't eiland. Ik moest me een tijdje koest houden.
Zij wil dokter worden.
Denk je dat ze een goede dokter wordt?
Ik denk dat ze een heel goede dokter wordt.
Nog wat.
Dit is een heel oud land.
We lijden al 2000 jaar onder aardbevingen en slachtpartijen.
Er waren bloedbaden in Sami en Fiskardo.
God weet waar nog meer.
Er zullen er meer volgen.
Het is een kwestie van tijd.
Dus maak geen plannen.
Na de oorlog laat ik 't aan jou over.
Je bent heel lief.
De geallieerden zijn in Italië geland.
Dan kunnen we naar huis!
Ik geloof je niet. Wil je echt dat deze oorlog voorbij is?
Wat is er mis met jullie ltalianen?
We hebben jullie voordelen niet, Günter.
Voordelen?
Het voordeel van de gedachte dat een ander ras inferieur is aan jullie ras.
Het is wetenschappelijk bewezen. Het is 'n wetenschappelijk feit.
Ik geef niet om wetenschap. Alleen de moraal telt.
Wat is jouw moraal?
Als ik zou zien dat een man werd onderdrukt...
zou ik die man als mijn broer beschouwen.
Dat is mijn moraal.
Ik zou mezelf doen geloven dat het persoonlijk is.
Voor mij is de oorlog ook persoonlijk.
Ik verloor mijn grootvaders in de oorlog.
Een oorlog die jullie begonnen.
Mijn vaders broer, twee van mijn moeders broers.
Ik groeide op in 'n land waar overleven moeilijk was.
We hadden altijd honger.
We kenden slechts verlies, maar nu...
Soms is het beter om te verliezen dan om zoveel bloed aan je handen te hebben.
Het is een prachtige avond en alles is vredig.
We zouden aan de liefde moeten denken.
Dat is mooi.
Wat is dat?
Dat is Pelagia's Song.
Ik schreef dat lied omdat ik van je hou.
Het maakt me niet uit dat de wereld 't weet.
Het maakt me niet uit als ik de mandoline nooit meer zal spelen.
Toen ik speelde, leek het wel of mijn handen van hout waren.
Elke noot klonk zuur of bedorven.
Toen realiseerde ik me...
dat het geen zin heeft.
Het is hopeloos.
Ik weet niet hoe ik mijn gevoel voor jou moet uitdrukken.
Als je hem de volgende keer ziet, zeg hem dan dat ik zijn mandoline heb.
Hij liet hem achter op het plein.
Nog vier jongens uit het dorp hebben zich bij Mandras gevoegd.
Constantines jongens.
-De broer van Kostas. Hoe heet hij? -George.
Hij is pas vijftien.
Hij heeft Mandras altijd aanbeden.
Hou je van hem?
We zijn toch verloofd.
Ik heb het niet over Mandras.
Verliefd worden is een tijdelijke vorm van waanzin.
Het komt op als een aardbeving en dan neemt het af.
En wanneer het afneemt, moet je een besluit nemen.
Je moet erachter komen of jullie wortels zo zijn vergroeid...
dat het ondenkbaar is dat jullie ooit uit elkaar zullen gaan.
Want dat is liefde.
Liefde is niet adembenemend. Het is niet opwindend.
Het is niet de behoefte om elk moment van de dag te paren.
Het is niet 's nachts wakker liggen, dromend dat hij je kust...
over je hele lichaam.
Niet blozen.
Ik vertel je wat waarheden.
Dat is gewoon verliefd zijn...
iets dat we onszelf kunnen wijsmaken.
De liefde zelf is wat overblijft...
als de verliefdheid is afgenomen.
Klinkt niet erg opwindend, hé?
Maar dat is het wel.
Kun je je voorstellen...
dat je dat voor kapitein Corelli zou kunnen voelen?
Je moet je waardig gedragen...
met respect voor Mandras en zijn moeder.
En...
bid voor de bevrijding van het eiland...
want dan is alles mogelijk.
Drosoula.
Ik heb de hele nacht over Mandras nagedacht.
Over mij en Mandras.
Ik dacht eraan hoelang we elkaar niet hebben gezien.
-Waneer ben je aangekomen? -Waar is je ring?
Mijn vingers werden te dun.
Ik dacht dat ik hem zou verliezen.
-Waar ga je wonen? -Ik wil je wat vragen.
We moeten de ltaliaanse kapitein spreken.
Ik wil dat je hem vraagt ons te ontmoeten. Zo snel mogelijk.
De haven van het Duitse Hamburg...
werd voor de tweede dag gebombardeerd...
door bijna 800 Britse vliegtuigen. De stad werd ernstig beschadigd...
terwijl in ltalië Rome eindelijk is veroverd door de geallieerden...
na weken van zware gevechten...
en grootschalige bombardementen op de hoofdstad.
De geallieerde bevelhebbers bekijken de mediterrane landen...
die zijn bezet door Duitsland en ltalië.
Men weet niet hoe de Duitsers zullen reageren op een ltaliaanse terugtrekking...
maar Duitsland zal alleenheerser worden over vele gebieden.
Verwacht wordt dat Hitler massaal versterking zal sturen...
via de Balkanlanden naar Griekenland...
terwijl de Nazi's moeite hebben met de bevoorrading van Noord-Afrika.
Mandras is terug. Hij wil je spreken.
Het is afgelopen.
Mussolini is verslagen! We gaan naar huis!
Kolonel Barge en ik zijn 't eens over de datum van inleveren...
van onze zware wapens en machinegeweren: 15 september.
Dat is over vijf dagen.
Waarom moeten we de wapens inleveren? Ze waren onze bondgenoten.
-Waarom schrijven ze ons de les voor? -We hebben ons overgegeven.
Mussolini heeft zich overgegeven aan de Britten en de Amerikanen.
-Niet aan de Duitsers. -Kolonel Barge en ik zijn het eens.
Als we onze wapens inleveren...
hebben we dan de garantie dat er geen geweld zal worden gebruikt?
Ik heb de persoonlijke garantie van Barge en zijn officieren...
dat onze troepen vrije doorgang krijgen.
Mijn mannen gaan nooit ongewapend naar huis.
Als je je wapens inlevert ten tijde van oorlog...
ben je geen man meer.
In hun plaats, als je Duitser was...
zou je zeker willen zijn van je veiligheid...
en dat de wapens niet worden doorgegeven...
aan de geallieerden of de Griekse partizanen.
Of tegen je gebruikt worden.
Je verheugt je er vast op dat je naar huis gaat.
Er zullen mensen blij zijn om je weer te zien.
Je familie, je moeder, je vrouw, je vriendin.
-Je wilde me spreken? -We hebben wapens nodig.
Machinegeweren, munitie, landmijnen.
-Alles wat je kwijt wilt. -Hoe kan ik je wapens geven?
-Dat kan niet. -Jullie hebben je overgegeven.
Als je niet wilt vechten, heb je je wapens niet nodig.
We moeten een land verdedigen.
Er komen steeds meer Duitse troepen op 't vasteland.
De 117e Jaeger Divisie nadert het Corinthisch Kanaal.
Het 104e is ten zuiden van Joegoslavië.
-Dan maak je geen kans. -Tenzij we nu handelen.
Kapitein, weet u dat op het eiland Lefkada...
alle Italianen die zich hebben overgeven, naar kampen zijn gestuurd?
-We hoorden dat ze naar huis gingen. -De treinen werden omgeleid naar Albanië.
In deze oorlog, kapitein, weet je niet wie je kunt vertrouwen.
Maar een ding is zeker: De Duitsers zijn niet te vertrouwen.
Gisternacht droomde ik dat ik in een restaurant zat in Piazza Navona...
en ik zuppa di cozze piccante at...
en daarna een bord taglierini alla boscaiola.
Kolonel Barge vroeg me uw eenheid uit Antisamos Beach terug te trekken.
Als ze zware versterkingen willen aanvoeren...
zouden ze het daar doen.
Is dit een bevel?
Kapitein, wilt u niet naar huis?
Halt!
Laat u ons door?
Ik heb orders om het inleveren van uw wapens te regelen.
De deadline voor de het inleveren is om 12 uur morgenmiddag.
Dit bevel komt van Kolonel Barge.
Hij vroeg me u te verzekeren dat als u uw wapens inlevert...
u verzekerd bent van een veilige reis.
Net als het ltaliaanse garnizoen in Lefkada?
Lefkada?
Maar die legden hun wapens neer. Ze gingen naar huis.
Je verheugt je er vast op om ltalië weer te zien.
Denk je dat we contact kunnen houden?
Na de oorlog bedoel ik natuurlijk.
Je mag mijn geweer hebben als ik mijn sigaret op heb.
Laat me los!
Ik begrijp uw zorgen.
Als ik in uw schoenen stond, zou ik ook vragen stellen.
Natuurlijk onderzoeken we wat er is gebeurd.
Ik zal u vertellen wat er is gebeurd. Vier van mijn mannen zijn dood!
-We zullen de juiste maatregelen nemen. -Wat betekent dat?
Betekent dat dat ik de families van deze mannen kan schrijven...
met 't bericht dat hun moordenaars worden berecht?
-Dat 't recht wint? -Kapitein.
Jullie dwingen ons onder schot om onze wapens in te leveren!
Jullie confisqueren onze wapens.
-We waren toch bondgenoten? -Kapitein Corelli, alstublieft!
We willen een soort garantie.
Ik kan u garanderen dat 't ontwapeningsbevel...
niet van mijn hoofdkantoor is gekomen.
We hebben afgesproken om onze wapens morgen om 12 uur in te leveren.
We willen uw garantie dat onze troepen...
voor die deadline hun wapens niet verplicht hoeven in te leveren.
Herr Generaal...
ik garandeer u dat u morgen om 12 uur op weg naar huis bent.
Dit is onze oorlog niet.
Dit is tussen de Grieken en de Duitsers.
Wilt u liever dat we ze alleen laten vechten?
Het vierde regiment blijft in Antisamos. We houden het vijfde in Assos...
en ik ga met het achtste en negende naar Argostoli.
Alle vuurlinies moeten morgenochtend voor zonsopgang paraat zijn.
-We kunnen ze nu nog verslaan. -En als de Duitsers vliegtuigen sturen?
Blijf uit de buurt van Argostoli. Ga niet naar Antisamos Beach.
Ik wil op de weg gaan liggen zodat je niet weg kan.
Zorg dat je altijd een geweer bij je hebt. Beloof me dat.
-Kom bij me terug. -Beloof het me.
Als alles voorbij is, zul je bij me terugkomen.
Ik weet hoe je je voelt.
Je denkt dat je niet verder kunt leven als hij sterft.
Ik zal op hem letten.
Mama!
Blijf hier! Het is niet veilig!
-Wat doe je? -Ze is een verrader en een hoer!
Help me!
De vijand is op 100 meter afstand.
Er komt zwaar geschut aan. Laten we gaan!
HOER - VERRADER
Kom op, opschieten!
Schiet me dood.
Hij leeft nog.
Hij leefde nog toen ik hem vond.
Stukjes uniform in de kogelgaten. Stukjes rib.
Doe 't gewoon.
Ik ben geen chirurg. Ik heb geen penicilline. Ik heb geen steriel water, geen serum.
Vader, alsjeblieft, doe 't!
Hou vast.
Vier van zijn ribben zijn gebroken.
Papa!
Antonio, niet bewegen!
Als je probeert te bewegen, zul je doodbloeden.
Nee, je moet stil blijven liggen.
-Ik snap... -Je lag onder Carlo's lichaam.
Als hij er niet was geweest, had je nu niet meer geleefd.
Hoe kom ik hier?
Mandras vond je.
Antonio, je moet proberen iets te drinken.
Wat wil je eten?
Niet dat er 'n keuze is. Maar als die er zou zijn.
We hadden iets nodig...
staaldraad om de botten vast te maken.
Ze moeten natuurlijk ooit weer worden verwijderd.
Ik kan proberen ergens nieuwe snaren te vinden.
Ik zou kunnen rondvragen.
-Wat doe je? -Als ze me vinden, schieten ze jullie dood.
-Ze schieten jou dood als je weggaat. -Ik hoor hier niet thuis, Pelagia!
Ik heb hier nooit thuisgehoord!
Moet je kijken wat er allemaal is gebeurd sinds ik hier ben.
Ik hou van je.
Ik had het recht niet om je van me te laten houden.
Doe dat niet!
Ga naar het huis van dokter Iannis. Ga!
Ga nu!
Mama komt weer terug! Hoor je me? Mama komt...
Dimitris zal je naar een boot brengen in de baai.
Morgenavond ben je weer thuis.
We moeten gaan.
Ik moest je nog een keer zien, voor de laatste keer.
We moeten gaan!
Zeg niets.
Kijk me aan.
-We moeten gaan! -Ga.
Ga!
Waarom heb je hem gered?
Waarom liet je hem niet doodgaan?
Ik wilde dat je weer van me zou houden.
In Albanië...
Iiet ik ze al jouw brieven voorlezen.
"Mandras, ik hou van je. Mandras, ik wil je.
"Mandras, wanneer kom je terug?"
En toen op een dag, een andere brief.
"Ik weet niet hoe ik mijn gevoelens moet omschrijven.
"Het lijkt wel of ik al 100 jaar wacht om wat van je te horen.
"Of ik al 100 jaar wacht op je terugkomst.
"Eens dacht ik dat mijn hart overstroomde met liefde voor jou...
"maar nu voel ik slechts leegte.
"En ik denk alsmaar, het was maar schijn...
"dat ik nooit van je heb gehouden."
Het spijt me.
De oorlog waarvan we dachten dat hij nooit zou eindigen, is afgelopen.
En het eiland waarvan we dachten dat we het voor altijd kwijt waren...
is weer van ons.
We wonen nu met zijn drieën in het doktershuis:
de dokter, zijn dochter...
die leert voor dokter...
en Lemoni.
Het is voor jou.
Uit ltalië.
Wat is 't?
Het is een plaat.
We moeten maar eens aan het avondeten beginnen. Dat moeten we doen.
"Ik weet niet of deze brief je zal bereiken...
"of dat je nog leeft.
"Misschien heeft 'n ander ons je plaat gestuurd...
"en zat er daarom geen briefje bij.
"Ik wilde zeggen dat Pelagia gelukkig is...
"maar ze draagt een verdriet mee dat ze niet los kan laten...
"en een pijn die geen dokter kan verhelpen.
"Ze geeft zichzelf de schuld van de pijn die we hebben geleden...
"en misschien geldt hetzelfde wel voor jou.
"Je weet dat ik geen gelovig man ben...
"maar ik geloof wel in het volgende:
"Als er een wond is, moeten we hem helen.
"Als we iemands pijn kunnen genezen...
"moeten we diegene vinden.
"Als de goden hebben besloten dat we zullen overleven...
"heeft dat een reden."
Waar is je wonder vandaag? Wat zeg je daarvan?
"Word wakker. Haal het brandhout. Repareer het dak. Verf het huis."
Ik word gek van haar.
Toen ik doof was, kon ik dat gezeur van haar niet horen.
Maar nu...
Dokter, ik smeek je, help me.
Stop de erwt weer in mijn oor.
Ik zocht Lemoni.
Ze is verderop.
Ik ging naar het huis.
Het bestaat niet meer.
We bouwen een nieuw huis.
Je vader schreef dat je de plaat hebt gekregen.
Het is een gitaar. Het is anders.
Ik heb geprobeerd zonder je te leven.
Ik heb mezelf wijs gemaakt dat ik zonder je kan leven.
Het litteken is mooi genezen.
Stamatis, hou je van je vrouw?
Als je van je vrouw houdt...
raad ik je aan aardig tegen haar te zijn.
Breng het hout voor ze het vraagt.
Als ze het koud heeft, doe je een sjaal om haar schouders.
En breng een bloem voor haar mee elke keer als je van het land komt.
-Stop je de erwt niet meer terug? -O, nee.
Dat zou tegen mijn hippocratische eed ingaan.
GEHEEL GEFILMD OP LOCATIE IN CEPHALLONIA
DEZE FILM IS OPGEDRAGEN AAN DE DUIZENDEN ITALIAANSE SOLDATEN
GEEXECUTEERD DOOR DE DUITSE TROEPEN IN SEPTEMBER 1945
EN AAN DE MENSEN VAN CEPHALLONIA DIE OMKWAMEN
BIJ DE NAOORLOGSE AARDBEVING